माय – स.ग. पाचपोळ


[फॉरवर्डस मधून आलेल्या एका ईमेलमध्ये खालील कविता मिळाली. मूळ फॉरवर्डमध्ये नारायण सुर्वे कवी असल्याचा उल्लेख केला गेला होता. पण प्रणव प्रियांका प्रकाशा ह्या तरुण, जाणकार कवींनी सुचवलेल्या दुरुस्तीनुसार स.ग.पाचपोळ हे मूळ कवी आहेत. त्याप्रमाणे बदल करत आहे. दुर्दैवाची गोष्ट अशी की जितेंद्र जोशी ह्यांनी देखिल एका कार्यक्रमात ही कविता सादर करताना मराठी कवीचा उल्लेख “नारायण सुर्वे” असाच केला आहे.]

हंबरून वासराले चाटती जवा गाय
तवा मले तिच्यामंदी दिसती माझी माय

आयाबाया सांगत व्हत्या व्हतो जवा तान्हा
दुस्काळात मायेच्या माजे आटला व्हता पान्हा
पिठामंदी पानी टाकून पाजत जाय
तवा मले पिठामंदी दिसती माझी माय Continue reading

एक प्रेम कथा


एक मुलगा होता, कैंसर असलेला आणि जास्तीतजास्त एकच महीने आयुष्य असलेला.
एक मुलगी त्याला आवडत होती, जी एका Music CD च्या दुकानामध्ये काम करीत होती.
परंतु त्याने त्या मुलीला आपल्या प्रेमाविषयी काहीच सांगितलेले नव्ह्ते…..
नेहमी तो तिच्या दुकानात जात होता आणि एक सीडी विकत घेत होता, का – तर तिच्याशी दोन शब्द बोलता यावे म्हणून ….
महीना उलटला…त्याचे आयुष्य ही संपले. Continue reading

…अन गझल उमलली !मराठी भावानुवाद


*…अन गझल उमलली!*

उर्दूतील प्रसिद्ध शायर जफर गोरखपुरी ह्यांच्या
‘तो समझो गझल हुई’ ह्या गझलचा मराठी भावानुवाद

*मूळ गझल*

मिले किसीसे नजर, तो समझो गझल हुई,
रहे ना अपनी खबर,तो समझो गझल हुई

मिला के नजरों को, वो हया से फिर,
झुका ले कोई नजर,तो समझो गझल हुई

इधर मचल कर उन्हें, पुकारे जुनूं मेरा,
भडक उठे दिल उधर, तो समझो गझल हुई

उदास बिस्तर की सिलवटें, जब तुम्हें चुभें,
न सो सको रातभर, तो समझो गझल हुई

वो बदगुमां हो तो, शेर सुझे ना शायरी,
वो महर-बां हो ‘जफर’, तो समझो गझल हुई
—————————————

मराठी भावानुवाद
*…अन गझल उमलली!*

भेटता हे, नयन अपुले,बघ गझल उमलली!
मजसी मी, विसरलो अन, बघ गझल उमलली!

बघुन क्षणभर तिने, लाजेने मग हळुच,
नजर खाली झुकविली अन, बघ गझल उमलली !

हे उदास शयन नी;सुरुकुत्या खुपती जीवा,
रात्र सारी जागता मी ,बघ गझल उमलली!

झुरता मी हाय! येथ , ‘तिकडेही’ अन बघा,
‘आग रेशम’ चेतली अन, बघ गझल उमलली !

असताना ती रुसुन, कविता ना मज सुचे,
गोड ती हसली ‘जफर’ अन,बघ गझल उमलली !

(ह्या भावानुवादात जर ‘उमलली’ हा शब्दाच्या
ठिकाणी ‘उमजली’ हा शब्द घातला तर
आशयाचा आणखी एक पदर दिसु शकतो असे
मला वाटते.)

*–मानस६*

गालावर खळी, डोळ्यात धुंदी….


गालावरी खळी डोळ्यात धुंदि
ओठावर खुले लाली गुलाबाची
कधी कुठे कसा तुला सांग भेटू
वाट पाहतो एका ईशा-याची
जाऊ नको दूर तू, अशी ये समोर तू
माझा रंग तू घे, तूझा रंग मला दे

कोणताहा मौसम मस्त रंगाचा
तुझ्यासवे माझ्या जिवनी आला
सुने सुने होते किती मन माझे
आज तेच वाटे धूंद मधुशाला
जगण्याची मज आता कळते मजा
नाहि मी कोणाचा आहे तुझा
सांगतो मी खरे खुरे तुझ्यासाठी जीव झुरे मन माझे थरारे
कधी तूझ्या पुढे-पुढे कधी तुझ्या मागे-मागे करतो मी ईशारे
ए जाऊ नको दूर तू
जाऊ नको दूर तू, अशी ये समोर तू
माझा रंग तू घे, तूझा रंग मला दे

तुझ्या पापण्यांच्य़ा सावलीखाली
मला जिंदगीही घेऊनी आली
तुझ्या चाहुलीची धुन आनंदि
अंतरास माझ्या छेडूनी गेली
जगण्याची मज आता येई मजा
तू माझे जिवन तू माझी दिशा
आता तरी माझ्यावरी कर तुझी जादूगीरी हुर-हुर का जिवाला
बोल आता तरी काहि तरी भेट आता कुठे तरी कसला हा अबोला
ए जाऊ नको दूर तू
जाऊ नको दूर तू, अशी ये समोर तू
माझा रंग तू घे, तूझा रंग मला दे………….