मंदिरे सुनी सुनी


मंदिरे सुनी सुनी, कुठे न दीप काजवा
मेघवाहि श्रावणात ये सुगंधी गारवा

रात्र सूर पेरुनी अशी हळूहळू भरे
समोरच्या धुक्यातली उठून चालली घरे

गळ्यात शब्द गोठले, अशांतता दिसे घनी
दुःख बांधुनी असे क्षितीज झाकिले कुणी

एकदाच व्याकुळा प्रतीध्वनीत हाक दे
देह कोसळून हा नदीत मुक्त वाहू दे

Advertisements

पिंड द्यावा


कवीला कवितेचा पिंड द्यावा
म्हणजे तो आपली
धिंड काढीत नाही
अन् डोहांत पडलेल्या चंद्राची
खिंडही अडवीत नाही…
कवितेचा पिंड ठेवला
की कवीचा पटकन्
कावळा होतो

  • सदानंद रेगे
    Image courtesy: BG Limaye

असेन मी, नसेन मी



असेन मी, नसेन मी, तरी असेल गीत हे
फुलाफुलांत येथल्या उद्या हसेल गीत हे Continue reading

सुध्दा नाही!


कुठून आला ठराव की दर्वळलोसुध्दा नाही?
अरे इथे तर अजून मी सळसळलोसुध्दा नाही!

उगा भिडवली नजर जगाच्या अथांग डोळ्यांशी मी
असा हरवलो पुन्हा मला आढळलोसुध्दा नाही Continue reading

जमल तर


मधल्या एका दिवसात
कामाठीपुरात सकाळी सकाळी जा
जाऊन एक बच्ची आयटम शोध
रातची दमुन झोपली असली तरी उठव तिला
रेट लाव तिचा ‘आपा’कडे
अन निघ तिथुन तिचा हातात हात धरून
मनातली धग मिटल्याच स्वप्न आणि आनंद
कंडोमसोबत पैक करून Continue reading

यही हालात इब्तिदा से रहे


यही हालात इब्तिदा से रहे

लोग हम से ख़फ़ा ख़फ़ा से रहे

इन चराग़ों में तेल ही कम था

क्यूँ गिला हम को फिर हवा से रहे

बहस शतरंज शेर मौसीक़ी Continue reading