झोप


झोप घेतायत सारे…झोप घेतायत…

बायको…मुलगी…नातवंडं…पतवंडं…
विझल्या दिव्यातील निद्रिस्त अंधारातून,
काळोखाच्या तळाशी
अंधारल्या खोल्यांतून…माजघरातून…
झोप घेतायत सारे…झोप घेतायत…

स्ट्रॉमधून कोल्ड्रिंक शोषून घ्यावं
तसे खोल श्वासातून झोप ओढून घेतायत कणाकणांतून…
मिटक्या मारतायत…!
कसलंच भान नसल्याचं किती उत्तान समाधान
प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर…
करंडीत रचून ठेवलेल्या स्तब्ध सफरचंदांसारखे
झोप घेतायत सारे…झोप घेतायत…

कुशीवर…पाठीवर…पोटावर…
उतरत्या झोपेसाठी प्रत्येकाचा वेगवेगळा तळ…!
भरून निघतायत ओल्या सुक्या जखमा, शरीरांच्या झिजा…
तयार होतायत पोटात आपसुकपणे आयुष्याचे रस…अन्न पचतंय…
बाळ मोठी होतायत…केस पिकतायत…हळू…हळू…
रेल्वेच्या एअरकंडीशन्ड डब्यात बसल्यासारखा
किती शांतपणे पार पडतो आहे
अंतापर्यंतच्या प्रवासातला हा निद्रेचा टप्पा…

आपल्या येण्याची जाणीव आम्हाला प्रतिक्रियांद्वारे करून द्या. आपली प्रतिक्रिया इथे जरूर नोंदवा.

अपडेट्स मिळवण्यासाठी ह्या URL वर टिचकी मारा किंवा हा URL वरील URL bar मध्ये paste करा – http://feedburner.google.com/fb/a/mailverify?uri=wordpress/fQXr

रोजच्या रोज अनेक अंगांनी छळून छळून घेताना
‘टाईम प्लीज’ म्हणत स्वत:लाच सूत दिल्यासारखे…
‘जगण्याचा आळ नको अन् मेल्याचे दु:ख नको’ म्हणत म्हणत
झोप घेतायत सारे…झोप घेतायत…

-संदीप खरे

आभार – http://sandeepkharekavitangaani.blogspot.com

Image courtesy: संदिप खरे

संदिप खरे यांच्या इतर कविता –

  1. ब्लँक कॉल
  2. बाबाच्या डोळ्यामध्ये पावसाचे ढग
  3. तो प्रवास कसला होता
  4. प्रलय
  5. हसलो म्हणजे
Advertisements

One thought on “झोप

आपल्या येण्याची जाणीव आम्हाला प्रतिक्रियांद्वारे करून द्या. आपली प्रतिक्रिया इथे जरूर नोंदवा.

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s