मरून पडलेला पांडुरंग



Share on Facebook

वक्तशीर मुलगा
पाठीवर दप्तर घेऊन
शाळेत वेळेवर पोहोचतो
तसा येऊन पोहोचला पाऊस,
एखादं आदिम तत्त्वज्ञान रूजवावं
तसं शेतकऱ्यानं बी पेरून दिलं
जमिनीच्या पोटात
मग भुरभुर वारा सुटला…
छोट्या स्टेशनवर न थांबता
एक्सप्रेस गाडी
धाड धाड निघून गेल्याप्रमाणे
काळे ढग नुस्तेच तरंगत गेले,
वाटचुकल्या भ्रमिष्ट माणसासारखा
अचानक पाऊस बेपत्ता झाला
बियाच्या पोपटी अंकुरानं
जमिनीला धडका मारून
वर येण्यासाठी रचलेले मनसुभे
दिवसागणिक वाळून गेले,
जन्मताच दगावलेल्या पोराचा बाप
दवाखान्यातल्या व्हरांड्यात
विमनस्क फेऱ्या मारतो
तसा शेतकरी धुऱ्यावर उभा
लांबवर टाळ मृदंगाच्या गजरात
पंढरपुराकडे निघालेली दिंडी
आणि इथं काळ्या शेतात
मरून पडलेला हिरवा पांडुरंग!

– गजानन नारायण साबळे

सुना है…


Tanveer

कोई पहचान के पेड़ के नीचे
जगह बदलती छाव के नक्शों
में एक इन्सान के पौधे को देखा था
”बूटपॉलिश बूटपॉलिश”
बड़ा छोटासा पौधा था..
गर्मी से तप रहा था..सूरज से बच रहा था..
थोडा उसका बुरा लगा….थोडा किसीका गुस्सा आया..
मैंने बड़ी दयालु भाव से मेरे चमकीले जूते फिरसे चमकाए वहाँ..
मेरी नजर उसपे थी..उसकी मेरी बगल मे छुपी किताबो पे..
मैंने उसे एक किताब दी…. Continue reading

आता उनाड शब्द वळावयास लागले


आता उनाड शब्द वळावयास लागले !
..सारे लबाड अर्थ कळावयास लागले !

केले न मी उगीच गुन्हेगार सोबती
आरोप आपसूक टळायास लागले !

आली पुन्हा मनात नको तीच चिंतने ..
काही मवाळ चंद्र ढळायास लागले !

घायाळ मी असून रणी खूप झुंजलो
ज्यांना न घाव तेच पळायास लागले ! Continue reading

पाऊसवेळा


उनाडतू केस झटकलेस
चेहर्यावर पाऊस आला …
चेहरा झाकला हातांनी
ओंजळभर पाऊस आला…

पदर उडाला झुळकेने
वार्यावर पाऊस आला …
तू हसून पाहिलं जरा
काळजावर पाऊस आला… Continue reading

मेघांच्या कविता ……


पावसावर कविता लिहीण्याचा
मी प्रयत्न करतो
मग शहाणा म्हणता म्हणता
मीच वेडा ठरतो

कारण त्याचं रुप बघुन
कितींचे भरुन येतील उर
कित्येकांच्या ओठी फुटतील
नव-नवे सुर
अन् किती गावांत दाटतील
त्याचे उधाणलेले पूर
ह्याची त्याला फिकीर नसते
(अगदी तुझ्यासारखं) Continue reading