तू बुद्धि दे तू तेज दे


तू बुद्धि दे तू तेज दे नवचेतना विश्वास दे
जे सत्य सुंदर सर्वथा आजन्म त्याचा ध्यास दे

हरवले आभाळ ज्यांचे हो तयांचा सोबती
सापडेना वाट ज्यांना हो तयांचा सारथी
साधना करिती तुझी जे नित्य तव सहवास दे Continue reading

पूर्वी


फार नव्हता फरक पूर्वी
यायची पण सणक पूर्वी

शोषले कुठल्या जळूने
रक्त होते भडक पूर्वी Continue reading

पुढे काय झाले?


किती स्फोट झाले ! पुढे काय झाले?
पुरावे मिळाले ..पुढे काय झाले?

किती शुभ्र होते तहाचे कबूतर
उडाले बिडाले ..पुढे काय झाले?

पुस्तंकं


सौमित्र

मी गेल्यावर
तुला वाटेल की आपल्या बाबांनी
वाचलियेत ही सारी पुस्तंकं
पण नाही
अर्धंही वाचता आलेलं नाहीय्
येणारही नाही हे ठाउक होतं मला तरी
मी ज़मवत गेलो होतो ही पुस्तंकं
माझ्यासाठी माझ्या बापाने
काहीच सोडलं नव्हतं मागे
ही अक्षर अोळख सोडून फक्तं
जिच्या मागे धावत मी
पोहोचलो आहे इथवर Continue reading

कोरड्या डोळयात माझ्या


कोरड्या डोळयात माझ्या गोठले पाणी कसे
चालताना पाय माझे थांबले कसे

काल कोठे काय झाले सांगतो आता मला
मात्र मी आता न वारा टेकतो भिंतीस मी Continue reading

जपानी रमलाची रात्र


तुझे विजेचे चांदपाखरू दीप-राग गात
रचीत होते शयनमहाली निळी चांदरात

रतीरत कुक्कुट साकुंडीवर आरोहूनी माड
चोच खुपसुनी फुलवीत होता पंखांचे झाड Continue reading

मुके पैंजण – सैराट


सैराट मध्ये परश्याने आर्चीसाठी लिहिलेली ही कविता तुम्हाला सिनेमा बघतांना कदाचित पूर्ण वाचता आली नसेल. सैराट सिनेमामधील त्यांच्या कॉलेजच्या noticeboard वर लावलेली ही कविता.

मुके पैंजण

एकटेपणाचे हे जीवघेने तट…
तू आता भराभर ढासळून टाक
पुन्हा कधीच न बांधण्यासाठी
फाटलेल्या आभाळाला
टाके घालून सांधण्यासाठी
कारण मी आता माझ्याकडचा रस्ता
झाडून पुसून साफ केलाय
तुझ्या पायातल्या
मुक्या पैंजणाला
मुक्त गाणी गाण्यासाठी
– प्रशांत काळे (एफ.वाय.बी.ए)

 

मूळ कवी – नागराज मंजुळे

सैराट