वगैरे


पुन्हा घेतली मी भरारी वगैरे
पुन्हा सज्ज झाले शिकारी वगैरे

खरा प्रश्न मी टाकलेलाच नाही
तुझी मात्र चर्या.. विचारी.. वगैरे

बिचारा खरोखर भिकारी निघाला
मला वाटले की पुढारी वगैरे

म्हणा तूच किंमत करावीस माझी ***
तुला शोभते सावकारी वगैरे….

कशाचीच आता नशा येत नाही
तसा घाव होतो.. जिव्हारी.. वगैरे Continue reading

यार जुलाहे / प्रिय विणकरा, – गुलजार/शांता शेळके


Image courtsey – Creative Mind Space

 

मुझको भी तरकीब सिखा कोई यार जुलाहे
अक्सर तुझको देखा है कि ताना बुनते
जब कोई तागा टूट गया या ख़तम हुआ
फिर से बाँध के
और सिरा कोई जोड़ के उसमें
आगे बुनने लगते हो
तेरे इस ताने में लेकिन
इक भी गाँठ गिरह बुनतर की
देख नहीं सकता है कोई
मैंने तो इक बार बुना था एक ही रिश्ता
लेकिन उसकी सारी गिरहें
साफ़ नज़र आती हैं मेरे यार जुलाहे

  • गुलजार/शांता शेळके

अरण्य


झाडांनी अरण्य करायचे ठरविले, तेव्हा
पाखरांना गुप्त संदेश गेले बीजपेरणीसाठी,
जमिनी तोडून दिल्या श्वापदांना जहागिरीप्रमाणे
आणि उभारल्या वसाहती तक्षकांच्या जागोजाग
आगंतुकांच्या निर्दालनासाठी . . .
मग मात्र, निश्चिन्त झाडे
फंद्यात फांद्या अडकवून
अंतहीन आकाशासारखी उभी राहिली . . .

  • “प्राक्तनाचे संदर्भ”, द. भा. धामणस्कर

फुलांच्या कविता


Image- Sujit Balwadkar

१.
वसंत येतो तेव्हा फुले येतात,
असे पुस्तकात वाचलेले;
फुलें येतात तेव्हा वसंत असतो,
हे स्वतः पाहिलेले… Continue reading

ते लोक होते वेगळे घाईत जे गेले पुढे


ते लोक होते वेगळे घाईत जे गेले पुढे
मी मात्र थांबून पाहतो मागे कितीजण राहिले.!
Continue reading

निरागसे


निरागसे,
मजेत गेलीस पुढुनी जेव्हा
आणि हालला हवेत अंचळ
शुभ्र, कृष्णाकाठचा
मला वाटले; पुण्यसलीला
वाहत आहे संथपणे एकाकी
आणि दुतर्फ़ा अभिलाषा या आमुच्या
मूक, आग्रही, हट्टी, काळोखाच्या….

  • “जातक”, द भा धामणस्कर

अनंताचे फूल


तुझ्या केसात
अनंताचे फूल आहे म्हणजे
तुझ्याही अंगणात अनंताचे
झाड आहे, ह्या जाणिवेने मी
मोहरुन जातो.
नावगाव माहीत नसतानाही तुझे, आपल्यात
एक तरल संबंध रुजून
आलेला मी पाहतो…

  • “बरेच काही उगवून आलेले “, द भा धामणस्कर

संभ्रम


अरण्य असे चुपचाप एखाद्या झाडाचे
एक पानही हालत नाही कधीपासून.
माही पक्षी झाडावर एकही.
ही खरे झाडे आहेत ना ? Continue reading