पाऊस

पाऊस
देवळाजवळचा ;
पाराजवळचा
पाऊस.
देवळापलीकडचा
परापलीकडचा
पाऊस
सर्व

नाईटलॅम्प आणि अभंग

इथे अंधार नेस्तनाबूत करण्याच्या इर्ष्येने
पेटलेल्या दिव्यात
शरीरावरचे लेप अधिकच गहिरे होतात,
गावाकडे आता कोणीतरी
स्वतःचा चेहरा पुसावा एवढ्या आत्मीयतेने
कंदील पुसून ओसरीवर टांगला असेल

आयुष्य

कमी तापवलं तर
नासण्याची भीती

जास्त तापवलं तर
आलेल्या दाट सायीमुळे
गुदमर होतो आयुष्याचा

विस्तवावरच ठेवलं तर
राखेशिवाय काय सापडेल?

आयुष्य तेच आहे (ही प्रसिद्ध गझल नवीन शेरांसह)

आयुष्य तेच आहे
अन् हाच पेच आहे…

आता म्हणू उन्हाला
हे चांदणेच आहे…

सुख पांघरू कसे मी
ते तोकडेच आहे…

स्टेट

शासकांनी
खोबरेल तेलाचे न्याय्य वाटप व्हावे म्हणून
सेक्टर सेक्टरमध्ये केंद्रे काढली
दर दिवशी प्रत्येकाने आपले डोके पुढे करायचे
आणि टाळूवर तेल चोपडून घ्यायचे
प्रतिभावंताने

आपले डोके असे खोबरेल तेलासाठी वाकवायचे
म्हणून ठाम नकार दिला,

उन्हं उतरणीला आली

की घराकडे ओढीने
परतणा-या गायींसारखी
मी
तुझ्या ओढीने
त्या उतरत्या पाय-यांच्या
खोल विहिरीशी येते ! एका गडद संध्याकाळी
त्या विहिरीत उतरताना मी
तुला पाहिलं होतं
परतताना मात्र कधीच पाहिलं नाही .
त्याच हिरव्या ओल्या अंधारात
मी कध्धीची वाट बघतेय तुझी
. . . .
या तो तुम आ जाओ
या मुझे बुला लो !

- माधवी भट

Text & Image courtesy: BG Limaye

रजिस्ट्ररड कविता

कविता करणार नाही आता ?
का ?
चोरतात म्हणून?
रजिस्ट्रेशन केल्याशिवाय नाहीच ?

अस्स का?
बर मग कसं करशील?
म्हणजे नक्की कश्या कश्याच करशील?

स्वरांचं ?
व्यंजनांच?
की शब्दांच ?